25!

De dag voordien had ik helemaal geen zin om 25 te worden. Maar de dag zelf hebben er zoveel mensen aan gedacht, ben ik met topvriend D. gaan shoppen voor ons feest (aangezien ik op zaterdag en hij op zondag jarig was en we zo dus netjes de fakkel konden doorgeven), dan rustig koffie in de namiddag drinken met de weekendkrant en goei muziek, en dan hopla mezelf plamuren, in mooi kleedje steken en op naar de partyplace! En het was waarlijk hartverwarmend, mensen die afkwamen uit alle uithoeken van België (Vlaanderen, Brussel én Wallonië) en de avond zelf is uiteindelijk geëindigd ’s ochtends, in een feestgedruis om u tegen te zeggen.

Ik zou het kunnen hebben over hoe leuk het was om in D.’s woonkamer te dansen met je beste vrienden, hoe er happy birthday voor hem en mij gezongen werd om middernacht, hoe mijn topmaat en zondagskind J. binnenviel bij verrassing vanuit Parijs (uit Parijs!! helemaal voor mijn verjaardag!!), hoeveel mensen hebben gebeld om lieve wensen te uiten, hoe een warm gevoel het gaf toen ik maten van Erasmus zag socializen met mijn Spaanse vrienden, hoe mensen de gelegenheid hadden aangegrepen om nog eens met zijn allen te gaan eten en dan fijn te komen feesten, hoe mensen elkaar leerden kennen omdat de ene in de badkuip bier aan het bottelen was en de andere nu eenmaal voor een grote bierproducent werkt, hoe maten waarmee ge als achtjarige in kruiwagentje op de foto staan er 17 jaar later nog steeds bijzijn, hoe volledig los gehen op funky beats uw hart en hoofd danig in de war kan brengen, and so on, and so on…

De volgende drie kwart eeuwen zijn dus ingezet, en boy am I looking forward to it!