Hij kan zo kijken met hele blauwe ogen en een glimlachje rond zijn mond. Met zijn koffie in zijn hand, zo beetje schuin naar beneden, daar waar ik dan net een hele uitleg sta te doen.
En dan kruis ik zijn blik en ben ik totaal mijn draad kwijt.
Tjeezes, en ik die als tiener dacht dat ik tegen mijn 25e toch wel min of meer dat soort zaken ontgroeid zou zijn. Nog 2 dagen te gaan, hopelijk groeit het er toch nog uit….
zo oneerlijk, vuur mag u zien en ik niet