Reed ik na zes pintjes zonder avondeten met leuke vriend who could be more maar misschien ook niet achterop te zwalpen over de Turnhoutsebaan;
Realiseerde ik me halfweg dat mijn Brugge-vélo weliswaar initieel de mijne was, maar nu door de Broer wordt gebruikt om naar het werk te peren
de Broer die dus morgen nodig heeft
Nam ik dus in het midden van de reisweg afscheid van de leuke vriend
erwijl ik zoveel zin had om te zoenen en in zijn armen te liggen
en zijn “hoe ge blijft niet slapen ofwat?” nog door mijn kop galmt
Daar ga ik dus niet goed van slapen he. Godverdekke. Maar concert van Tim Vanhamel was absoluut de max.
Je broer weet toch wat je voor hem hebt laten schieten???
Hij was er speciaal omdat ik er ook was. Ook ik kreeg armen rond mijn schouders, zoenen onder mijn kin, een streling over mijn wang, maar dan moest ik absoluut weg om toch nog een tweetal uur slaap te hebben alvorens naar een zeer emotionele begrafenis te gaan, en nu heb ik nog altijd spijt dat ik hem nog heel dat eindje naar zijn huis heb laten fietsen. Het is me wat.
Auwch, uw broer is u iets verontschuldigd!
Misschien eens overwegen om je broer een fiets cadeau te doen?