Iemand zei vandaag tijdens het middageten dat uwe weg in het leven vinden is gelijk een kamer in een groot appartementsgebouw. Ge moet eerst de kamer in kwestie vinden. En die kamer heeft op zijn beurt zeker duizend deuren. En dan wijst geluk – het kan ook het lot zijn, de man is kwestie is Grieks en we communiceerden via Engels maar hij gebruikte luck – u de weg naar welke deur er voor u kan opengaan. Hijzelf zei dat hij de kamer al gevonden had, en het dus nu een kwestie was om geluk te laten spelen.
Ik zie mijzelf daar dan weer staan, ergens op een vlakte, geen flauw benul waar dat appartementsgebouw zich bevindt. En dat bedoel ik helemaal niet negatief. Ik kijk gewoon graag 360° rond mij heen. Ik weet dat ik ga moeten kiezen ooit, en dat dat niet slecht is, dat gaan voor een bepaalde keuze, een job, een manier van leven, het aantal kinders dat ge wilt en de man die daarbijhoort. Maar ik wil het nu nog even niet. En toch ook ergens wel. Met één been op de stoep en de andere in de goot, jawel.
En soms denk ik ja ik moet gewoon even gaan reizen. Of ik moet in Antwerpen gaan wonen. Of ik moet mij maar gewoon voorzien van oren en poten op de jobmarkt smijten en met mijn ellebogen beginnen werken. Of genieten van het leven. Of een job aannemen waar ik uberveel lol in kan hebben maar niet veel verdien. Of mijn zakske pakken en tien jaar over de globe gaan zwerven. Of met een oudere man trouwen en zijn grijze haren tellen. Enige suggesties?
De dingen die je het hardst moet doen, zijn de dingen waar je momenteel misschien het minst boodschap aan hebt/ het meest beangstigd / toch wel een weerhaakje in je hersenen hebben… hoewel ouwe mannen en grijze haren tellen toch niet je dat is.
een nog oudere man trouwenn, die je snel weer alleen laat, want het leukste moment is het moment dat de keuzes nog niet gemaakt zijn
Voor de rest toont tijd meestal welke deur je moet nemen, en de goesting op dat moment voor een bepaald iets, veel geld of veel plezier met minder geld, maar ook familie en weloverwogenheid spelen mee, ach kies miss toch maar de oude man dan :p
Laatste paragraaf, zelfde vragen… ik begin knopen door te hakken. Gewoon doen… zoeken naar een plekje, jobje aanemen, lol beleven, nieuwe hobby’s, reizen plannen!
Het oude mannen plan heb ik vorige week dan ook maar laten varen, beslissingen nemen hé